ALTDORF    Homepage 

 

Altdorf UR 

458 m, 8.200 inw. Hoofdplaats van het kanton in het dal van de Reuß met historische en economische betekenis. De Gotthardweg maakte van Altdorf een belangrijk marktplaatsje. Later vestigde zich hier industrie. De stad geeft zichzelf een zuidelijk cachet, is na een grote brand in 1799 herbouwd en bezitstatige herenhuizen. Teil‑monument van R. KiBling (1895) op de Hauptplatz. Classicistisch raadhuis met rijke verzameling oude banieren van het kanton. Middeleeuwse bewoonde toren bij het monument van Teil. Verdere bezienswaardigheden: parochiekerk van St.‑Martin en historisch museum aan de Gotthardweg, In het Tellspielhaus voert men elke drie jaar Schillers Wilhelm Teil op want hier heeft de held zijn beroemde schot op de appel verricht, zegt het verhaal. Overdekt zwembad. Watersport in de nabije Vierwaldstättersee.

GESCHIEDENIS

Helvetië, in het Lat. Helvetia.

Gebied in het oosten van Gallië, ongeveer het huidige Zwitserland. Woonplaats van de Helvetiërs.

Altdorf UR 

458 m, 8.200 inw. Hoofdplaats van het kanton in het dal van de Reuß met historische en economische betekenis. De Gotthardweg maakte van Altdorf een belangrijk marktplaatsje. Later vestigde zich hier industrie. De stad geeft zichzelf een zuidelijk cachet, is na een grote brand in 1799 herbouwd en bezitstatige herenhuizen. Teil‑monument van R. KiBling (1895) op de Hauptplatz. Classicistisch raadhuis met rijke verzameling oude banieren van het kanton. Middeleeuwse bewoonde toren bij het monument van Teil.

 

BEZIENSWAARDIGHEDEN

parochiekerk van St.‑Martin en historisch museum aan de Gotthardweg, In het Tellspielhaus voert men elke drie jaar Schillers Wilhelm Teil op want hier heeft de held zijn beroemde schot op de appel verricht, zegt het verhaal. Overdekt zwembad. Watersport in de nabije Vierwaldstättersee.

 

Geschiedkundig.

Helvetië, in het Lat. Helvetia.

Gebied in het oosten van Gallië, ongeveer het huidige Zwitserland. Woonplaats van de Helvetiërs. 

Helvetiërs, in het Lat. Helvetii.

Gallisch volk dat omstreeks het midden van de éérste eeuw v.C. in Helvetië woonde. De Helvetiërs waren verdeeld over vier kantons, onder leiding van volksvergaderingen.
Zij bebruikten het Grieks alfabet en waren beroemd om hun dapperheid.

Omstreeks 112 v.C.werden zij door de Germanen opgejaagd en zij bedreigden bij herhaling hun Gallische buren en zelfs de Romeinse kolonies aan de kust van de Middellandse zee.

In 107 versloegen zij onder leiding van Divico de Romeinse legioenen van consul L. Cassius. Zij besloten toen in Gallië te gaan wonen en vernielden de dorpen. Ceasar dreef hen echter naar het gebergte terug.

Na onderwerping van Gallië werd hun gebied onder de naam Helvetia bij Gallië gevoegd en weldra door de Romeinse kolonies Nyon en Augst beheerst.
De voornaamste steden waren Aventicum  (Avenches ) en Vindonissa (Windisch).

In de vijfde eeuw vluchtten de Helvetiërs weer naar het gebergte voor de invallen van de Alamannen en de Bourgondiërs.

 

Helvetische confessies,

Twee calvinistische geloofsbelijdenissen uit Zwitserland.
De eerste, ook wel de tweede confessie van Bazel (in het Lat. Confessio Helvetica Prior) genoemd, was door J.H. Bullinger in 1536 opgesteld om de opvattingen der hervormende Zwitsers meer met die van Luther in overeenstemming te brengen.
De tweede (in het Lat. Confesio Helvetica Posterior), in 1562  eveneens door Bullinger geschreven, werd vier jaar later in het Duits vertaald.

Aangezien die confessie door vele calvinisten in het buitenland (Schotland 1566, Hongarije 1567, Frankrijk 1571 en Polen 1578) werd aangenomen, kon zij beschouwd worden als een algemene calvinistische belijdenis, naast de confessie van Augsburg der lutheranen en de decreten van het consilie van Trente voor de katholieken. Met de catechismus van Heidelberg (1563) en de regels van de Dordtse synode (1619) behoort zij tot de meest gezaghebbende geloofsbelijdenissen der gereformeerde protestanten.

 

Helvetische Republiek.

In 1798 opgericht door de Directoire na de Franse bezetting van Zwitserland.
De grondwet, opgesteld door Ochs, waarborde de gelijkheid der 19 kantons.
De Zwitserse bezielers van die grondwet waren Laharpe, Stapfer en Glayre.
De strijd tussen de unitaristen en de federalisten verzwakte de staat, die in 1803 door Napoleon werd opgeheven.  

Zwitserland, dat bewoond werd door Keltische Helvetiërs en Retiërs, werd na 58 v.C in het Romeinse rijk ingelijfd. Bij de volksverhuizing in de 5 de eeuw kreeg de bevolking haar definitieve samenstelling. De snel verlatijnste Bourgondiërs vestigden zich in de Jura en aan het meer van Genève, de Alamannen in de Rijn- en Aarebekken; zij werden door Frankische en Ierse monniken, o.a. door de h. Gallus, gekerstend. Na 536 heersten Frankische koningen over het gebied. De keizers van het H. Roomse Rijk annexeerden in 1032 het Bourgondische koninkrijk, zodat Zwitserland onder één vorst werd verenigd. Al spoedig echter volgde een feodale versnippering. Vanaf 1090 was het belangrijkste vorstenhuis dat van de hertogen van Zähringen, die in het N.W. hun bezittingen hadden.
In 1218 stierf dit geslacht uit; een groot deel van de erfgoederen viel toe aan de graven van Kyburg en na hen aan het huis Habsburg. Van 1250 af hadden de Habsburgers belangrijke heerlijkheden en voogdijschappen in West- en Midden Zwitserland. Na de dood van Rudolf van Habsburg sloten de woudkantons Uri, Schwyz en Nidwalden op de Rütliweide een eeuwig verbond ter verdediging van hun rechten en vrijheden tegen de Habsburgers (1.8.1291) Zo ontstond het Zwitsers Eedgenootschap, zo genoemd naar Schwyz, het voornaamste kanton.
Het optreden van Willem Tell was hierbij legendarisch. Bij de keizerskeuze steunden de woudkantons de tegenkandidaat van de Habsburgers.
Na de moord op Albrecht van Oostenrijk verkregen zij (Obwalden inbegrepen) in 1309van Hendrik VII van Luxemburg een keure die hen in hun rechten bevestigde. Een conflict tussen Schwyz en de abdij van Einsiedeln leidde tot een oorlog met de Habsburgers. De oerkantons wonnen op 15.11.1315 de beslissende slag bij Morgarten tegen Leopold van Oostenrijk. Dit succes werkte aanstekelijk op de naburige kantons, die zich weldra bij het Zwitserse Eedgenootschap aansloten: Luzern in 1332, Zürich in 1351, Glarus en Zug in 1352 en Bern in 1353.
Het bestaan van het Zwitsers Eedgenootschap in de schoot van het keizerijk werd erkend bij de vrede van Brandenburg (1352) en die van Regensburg (1355).                           

 Het eedgenootschap 1536

De anti-Habsburgse politiek bleef nog lang het bindmiddel tussen de acht kantons, die veldslagen tegen Oostenrijk wonnen te Sempach, waar Leopold III van Oostenrijk sneuvelde (1386) en te Näfels (1388).
De band tussen de kantons was zeer los; er bestonden alleen overeenkomsten om gemeenschappelijke belangen te regelen. Overbevolking, die gepaard ging met een gebrek aan vruchtbare grond, en de kwaliteit van het leger leidden in de 15 de eeuw tot expansie.
De strategische  St.-Gotthardpas, de toegangsweg tot Italië, werd beschermd door de bezetting van de Valle Leventina in 1402. Met de steun van Keizer Sigismund veroverden de Zwitsers in 1415 de bezittingen van de Habsburgers ten Z. van de Rijn en de Aare.
Bovendien werden de kantons omringd door een aantalprotectoraten, de zgn. Untertanenländer Wallis, Neuchäteln Bieln Mullhouse, Schaffhousen, Appenzell en St.Gallen die gemeenschappelijk bestuurd werden.

 

Natuurlijk Zwitserland                                  

Wie Zwitserland denkt te kennen komt steeds weer voor verrassingen te staan in dit land vol contrasten.
Het meest opvallend komen die tegenstellingen tot uitdrukking in de natuur.
Terwijl in gebieden met eeuwige sneeuw planten groeien uit de poolstreken, kan enkele tientallen kilometers verderop een volledig subtropische vegetatie voorkomen.
En wat zou het een geweldige sprong zijn van de hoogste naar het laagste punt van Zwitserland: tussen de Dufourspitze in de Monte Rosa-massief  (4634 m) en Ascona aan het Lago Maggiore (196 m) ligt maar liefst 4400 meter hoogteverschil.

Door welke streek van Zwitserland de reis ook gaat, er zijn altijd meren in de buurt en praktisch overal bergen rondom - een tijdloze achtergrond voor een steeds veranderend landschap.
De complexe topografie heeft gezorgd door het ontstaan van veel microklimaten.
Midden Wallis staat bijvoorbeeld bekend als een tamelijk droog gebiedmet gemiddeld 50 centimeter neerslag per jaar, terwijl op de Matterhorn, die er slechts 30 kilometer vandaan ligt, vijf - tot zevenmaal zoveel neerslag wordt gemeten, hoofdzakelijk in de vorm van sneeuw. Over het geheel genomen kent Zwitserland echter een gematigd, aangenaam klimaat. 

Last Update 3-3-2010 Heeft u aanvulling of verbeteringen . .

avrijn@home.nl     www.touringcarchauffeur.info   www.coachdriver.info